مهمترین فرق تبخال و زگیل تناسلی در شکل ظاهری آنهاست؛ تبخال (HSV) بهصورت تاولهای آبدار، دردناک و گروهی ظاهر میشود که پس از ترکیدن به زخم تبدیل میگردند، در حالی که زگیل تناسلی (HPV) برجستگیهای گوشتی، بدون درد و گلکلمیشکل ایجاد میکند. بسیاری از مراجعان هنگام مشاهده ضایعات پوستی دچار اضطراب میشوند و این دو بیماری ویروسی را با هم اشتباه میگیرند. درک تفاوتهای ریختشناسی، دوره نهفتگی و روشهای تشخیصی به شما کمک میکند تا مسیر درمانی درستی را بدون اقدامات خودسرانه و آسیبزا انتخاب کنید.
تفاوتهای ظاهری و بالینی تبخال و زگیل تناسلی
بیماران اغلب هنگام مواجهه با هرگونه برآمدگی در ناحیه تناسلی، دچار سردرگمی شدیدی میشوند و نمیدانند با کدام ویروس درگیر هستند. ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) عامل ایجاد تبخال است که ماهیتی التهابی و تخریبکننده برای بافت پوست دارد. در مقابل، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ، باعث رشد غیرطبیعی سلولهای سطحی پوست میشود. پزشک با معاینه دقیق مورفولوژی (ریختشناسی) ضایعه، ماهیت این تغییرات بافتی را بررسی میکند تا مسیر ارزیابیهای بعدی را مشخص کند.
بیماری را به یاد دارم که با اضطراب شدید ناشی از مشاهده چندین برجستگی در ناحیه تناسلی مراجعه کرد و متقاعد شده بود که به تبخال مبتلا شده است. پس از معاینه بالینی دقیق و بررسی بافت ضایعات مشخص شد که این برجستگیها فاقد مایع درونبافتی هستند و ساختاری کراتینه دارند. با توضیح این تفاوت ساختاری برای بیمار، سطح اضطراب او بهشدت کاهش یافت و روند درمان فیزیکی زگیلها با آرامش بیشتری آغاز شد.
برای درک بهتر این دو عارضه، باید بدانیم ویروسها چگونه رفتار میکنند. تبخال باعث ایجاد وزیکولهایی (تاولهای کوچک) میشود که دیواره نازکی دارند و بهسرعت پاره میشوند. زگیلها اما از لایههای متراکم سلولی تشکیل میشوند و به همین دلیل سفتتر هستند. جدول زیر مهمترین تفاوتهای بالینی را برای تصمیمگیری آگاهانهتر نشان میدهد:
| ویژگی بالینی | تبخال تناسلی (HSV) | زگیل تناسلی (HPV) |
|---|---|---|
| شکل ظاهری | تاولهای آبدار، زخمهای باز و ملتهب | برجستگیهای گوشتی، تخت یا گلکلمی |
| میزان درد | بسیار دردناک، همراه با سوزش و خارش شدید | معمولاً بدون درد، گاهی خارش خفیف |
| مایع درون ضایعه | دارد (حاوی ترشحات شفاف یا کدر) | ندارد (بافت کاملاً توپر و جامد است) |
| روند تغییرات | تاول ⬅️ پارگی ⬅️ زخم ⬅️ دَلَمه ⬅️ بهبودی | رشد تدریجی، افزایش تعداد یا اندازه بدون ایجاد زخم |
در برخی مواقع حتی بیماران ممکن است عارضههای دیگری مانند اسکین تگ را با زگیل تناسلی اشتباه بگیرند. مهمترین تفاوت اسکین تگ و زگیل تناسلی این است که اسکین تگ معمولاً ضایعهای نرم، صاف و گوشتی است که اغلب بهصورت منفرد ایجاد میشود و ممکن است پایه باریکی داشته باشد؛ در حالی که زگیل تناسلی معمولاً سطحی زبرتر دارد و میتواند به شکل چند برجستگی کنار هم یا خوشهای رشد کند. البته تشخیص قطعی تنها با معاینه پزشک امکانپذیر است.
علائم اختصاصی تبخال تناسلی (HSV)
تبخال تناسلی معمولاً با علائم هشداردهندهای آغاز میشود که فرد آنها را به شکل سوزنسوزن شدن یا درد عصبی در ناحیه لگن احساس میکند. این مرحله که به آن فاز پیشدرآمد (Prodrome) میگویند، نشاندهنده فعال شدن ویروس در مسیر رشتههای عصبی است. چند روز پس از این علائم، بافت پوست دچار قرمزی شدیدی میشود و تاولهای کوچکی به صورت خوشهای سطح پوست را میپوشانند. سیستم ایمنی بدن در این مرحله واکنش شدیدی نشان میدهد که نتیجه آن تورم غدد لنفاوی کشاله ران است.
از وبسایت Mayo Clinic: “Genital herpes is a common STI that any sexually active person can contract. Genital warts are a common STI caused by certain low-risk types of human papillomavirus (HPV). They are different infections with different causes, symptoms, and treatment approaches.”
ترجمه: تبخال تناسلی یک عفونت مقاربتی شایع است که هر فرد فعال جنسی ممکن است به آن مبتلا شود. زگیل تناسلی یک عفونت شایع است که توسط برخی از انواع کمخطر ویروس پاپیلومای انسانی ایجاد میشود. اینها عفونتهای متفاوتی با دلایل، علائم و رویکردهای درمانی متفاوت هستند.
مرحله ترکیدن تاولها، دردناکترین بخش این بیماری است. مایع درون وزیکولها که حاوی میلیونها ذره ویروسی فعال (Viral Shedding) است، خارج میشود و زخمهای باز و کمعمقی را بر جای میگذارد. تماس ادرار با این زخمها سوزش غیرقابلتحملی ایجاد میکند. بر اساس گزارشهای سازمان جهانی بهداشت (WHO)، بیش از ۴۹۰ میلیون نفر در سراسر جهان ناقل ویروس HSV-2 هستند که این آمار گستردگی بالای این عفونت را نشان میدهد.
پزشک هنگام ارزیابی بیمار مبتلا به تبخال تناسلی، علائم زیر را جستجو میکند:
- احساس ضعف عمومی، تب و دردهای عضلانی شبیه به آنفولانزا (بهویژه در اولین ابتلا)
- ظهور تاولهای گروهی روی پایه پوستی کاملاً قرمز و ملتهب
- احساس درد سوزشی که با پوشیدن لباس زیر تنگ تشدید میشود
- ترشحات غیرطبیعی واژن در صورت درگیری دهانه رحم
- ایجاد دَلَمههای زردرنگ یا قهوهای روی زخمها در مرحله بهبودی
علائم اختصاصی زگیل تناسلی (HPV)
زگیل تناسلی ماهیتی کاملاً متفاوت از تبخال دارد و رفتار آن بیشتر بر پایه تکثیر سلولی است تا تخریب بافتی. ویروس HPV پس از نفوذ به لایه بازال پوست، سلولها را وادار به تکثیر سریع و غیرطبیعی میکند. نتیجه این فرآیند، نمایان شدن علائم زگیل تناسلی و ایجاد ضایعاتی است که هیچگونه التهاب اولیه، قرمزی یا دردی به همراه ندارند. بیمار معمولاً هنگام شستشو یا معاینه شخصی، متوجه برجستگیهای جدیدی میشود که بافت پوست را ناهموار کردهاند.
بارها با افرادی مواجه شدهام که به دلیل عدم وجود درد، هفتهها یا ماهها پیگیری زگیلهای تناسلی خود را به تعویق انداختهاند. این تاخیر، فرصت مناسبی به ویروس میدهد تا ضایعات را در سطح وسیعتری از پرینه، واژن یا مقعد پخش کند. در ارزیابیهای بالینی، متوجه میشویم که این ضایعات در محیطهای مرطوب دستگاه تناسلی با سرعت بیشتری رشد میکنند و گاهی به یکدیگر میپیوندند.
علائم و نشانههای کلینیکی زگیل تناسلی شامل موارد زیر است:
- برجستگیهای کوچک به رنگ پوست، صورتی یا کمی تیرهتر از بافت اطراف
- تجمع چند زگیل در کنار هم که شکلی شبیه به گلکلم ایجاد میکند
- احساس خارش یا رطوبت مضاعف در ناحیه درگیر
- خونریزی خفیف در صورت اصطکاک شدید در حین رابطه جنسی
- عدم وجود ترشحات چرکی یا آبدار در بافت خود ضایعه
بررسی ساختار و شکل ضایعات زگیل
پزشک متخصص با استفاده از ابزارهای بزرگنمایی، سطح زگیل را بررسی میکند. بافت زگیل دارای عروق خونی بسیار ریزی (کاپیلاری) در مرکز خود است که به شکل نقاط تیره دیده میشوند. سطح این ضایعات به دلیل پدیده هایپرکراتوز (ضخیم شدن لایه شاخی پوست)، زبر و خشن است. این ساختار نشان میدهد که سلولها دچار دیسپلازی خوشخیم شدهاند و این فرآیند با التهاب حاد تبخال کاملاً متفاوت است.
بررسی الگوی ظهور تاولها در تبخال
برای ایجاد یک مقایسه دقیق ذهنی، باید به یاد داشته باشیم که الگوی تبخال هرگز ساختار جامد ندارد. ویروس HSV باعث تجمع مایع بینسلولی میشود. تاولهای تبخال به صورت دورهای عود میکنند؛ یعنی فرد مدتی هیچ علامتی ندارد، اما با ضعیف شدن سیستم ایمنی یا استرس، تاولها دقیقاً در همان ناحیه قبلی یا نزدیک به آن دوباره شعلهور میشوند. این الگوی رفتاریِ رفتوبرگشتی، مختص ویروس تبخال است.
تفاوت در دوره نهفتگی و نحوه انتقال
دوره نهفتگی (Incubation Period) به فاصله زمانی بین ورود ویروس به بدن تا ظهور اولین علائم گفته میشود. ویروس تبخال تناسلی عملکرد بسیار سریعی دارد. پس از تماس پوست با پوست فرد آلوده، ویروس بین ۲ تا ۱۲ روز (به طور متوسط ۴ روز) علائم حاد خود را بروز میدهد. ویروس مستقیماً از طریق خراشهای میکروسکوپی وارد پایانههای عصبی میشود و خود را به عقدههای عصبی پایه نخاع میرساند تا در آنجا مخفی بماند.
در نقطه مقابل، ویروس زگیل تناسلی یک استراتژیست کندتر است. پس از انتقال ویروس HPV، ممکن است هفتهها، ماهها و حتی سالها طول بکشد تا سیستم ایمنی فرد دچار افت شود و زگیلها نمایان شوند. به همین دلیل، تعیین دقیق زمان ابتلا یا فرد انتقالدهنده در زگیل تناسلی از نظر پزشکی بسیار دشوار است. هر دو ویروس از طریق تماس مستقیم پوستی منتقل میشوند، اما تبخال در زمان وجود زخمهای فعال، بالاترین میزان سرایت را دارد.
نیاز به بررسی دقیقتر شرایط خود دارید؟
اگر ضایعهای در ناحیه تناسلی مشاهده کردهاید و برای تشخیص آن دچار ابهام هستید، میتوانید شرایط خود را در فرم مشاوره تخصصی ثبت کنید تا راهنماییهای اولیه را دریافت نمایید.
روشهای تشخیص دقیق آزمایشگاهی و بالینی
تشخیص افتراقی (Differential Diagnosis) میان این دو بیماری، پایه و اساس انتخاب پروتکل درمانی است. پزشک در قدم اول معاینه چشمی انجام میدهد. ظاهر کلاسیک تاولها برای تبخال و برجستگیهای گلکلمی برای زگیل، اغلب برای تشخیص اولیه کافی است. با این حال، در موارد غیرمعمول (Atypical)، به تستهای آزمایشگاهی نیاز پیدا میکنیم تا نوع ویروس و تیپ دقیق آن را مشخص کنیم.
برای تشخیص قطعی تبخال تناسلی، بهترین زمان مراجعه هنگامی است که تاولها یا زخمها باز هستند. پزشک با استفاده از یک سواب استریل، از ترشحات زخم نمونهبرداری میکند. این نمونه برای انجام آزمایش PCR (واکنش زنجیرهای پلیمراز) یا کشت ویروسی به آزمایشگاه ارسال میشود. تست PCR با دقت بسیار بالایی DNA ویروس را شناسایی میکند و مشخص میکند فرد به HSV-1 مبتلا است یا HSV-2.
برای ارزیابی زگیل تناسلی، فرآیند کمی متفاوت است. اگر ضایعه به صورت بالینی واضح باشد، پزشک نیازی به نمونهبرداری ندارد و درمان فیزیکی را آغاز میکند. اما در مواردی که ضایعات به درمان مقاوم هستند، تغییر رنگ دادهاند یا مشکوک به دیسپلازی (پیشسرطانی) به نظر میرسند، بیوپسی (نمونهبرداری بافتی) انجام میشود تا پاتولوژیست ساختار سلولی را زیر میکروسکوپ بررسی کند.
تستهای تشخیصی که پزشک برای ارزیابی این عفونتها استفاده میکند عبارتند از:
- معاینه با کولپوسکوپ: استفاده از میکروسکوپ مخصوص برای مشاهده دقیق بافت دهانه رحم و واژن در بیماران مبتلا به HPV.
- تست PCR سواب: دقیقترین روش برای شناسایی ویروس تبخال در زمان وجود ضایعه فعال.
- آزمایش خون (تست سرولوژی): بررسی آنتیبادیهای IgG و IgM برای تشخیص سابقه تماس سیستم ایمنی با ویروس تبخال در گذشته.
- استفاده از اسید استیک: مالیدن محلول رقیق اسید روی پوست که باعث سفید شدن بافتهای درگیر با HPV میشود (اگرچه دقت این روش امروزه مورد بحث است).
تفاوت تستهای غربالگری و تشخیص قطعی
بسیاری از بیماران درخواست آزمایش خون برای تشخیص زگیل تناسلی دارند؛ اما ویروس HPV وارد جریان خون نمیشود، بنابراین هیچ آزمایش خونی برای آن وجود ندارد. غربالگری HPV تنها برای دهانه رحم و از طریق تست پاپاسمیر همراه با HPV Typing انجام میشود. در مقابل، آزمایش خون برای تبخال وجود دارد، اما این تست فقط نشان میدهد که شما در گذشته با ویروس مواجه شدهاید و نمیتواند ثابت کند ضایعه فعلی شما قطعا تبخال است.
آیا شباهتهای ظاهری باعث تشخیص اشتباه میشود؟
گاهی اوقات شرایط بالینی کاملاً واضح نیست. در مراحل ابتدایی، زگیلهای تخت ممکن است شبیه به عفونتهای قارچی یا التهاب غدد چربی (فولیکولیت) به نظر برسند. از طرفی، تبخال تناسلی در مرحله بهبودی که دلمه بسته است، ممکن است با سیفلیس یا موهای زیرپوستی عفونی اشتباه گرفته شود. همچنین ویروس دیگری به نام مولوسکوم کنتاژیوزوم (Molluscum Contagiosum) وجود دارد که برجستگیهای نافداری ایجاد میکند و اغلب بیماران آن را با زگیل اشتباه میگیرند. به همین دلیل، معاینه توسط متخصص زنان یا اورولوژیست برای جلوگیری از درمانهای خودسرانه ضروری است.
پیامدهای عدم درمان در هر یک از دو بیماری
رها کردن این ضایعات بدون بررسی پزشکی، مسیر متفاوتی از عوارض را برای هر بیماری رقم میزند. تبخال تناسلی به خودی خود باعث سرطان نمیشود، اما ماهیت عودکننده آن کیفیت زندگی بیمار را بهشدت کاهش میدهد. دردهای عصبی مزمن در ناحیه لگن و انتقال ویروس به شریک جنسی از مهمترین پیامدهای مدیریت نکردن این بیماری است. بر اساس آمارهای مرکز کنترل بیماریها (CDC)، از هر ۶ فرد بین ۱۴ تا ۴۹ سال، یک نفر به ویروس تبخال تناسلی نوع ۲ مبتلا است.
خطرناکترین عارضه تبخال، انتقال آن به نوزاد در حین زایمان طبیعی است. اگر مادری در سهماهه سوم بارداری برای اولین بار به تبخال مبتلا شود، به دلیل عدم وجود آنتیبادی کافی، خطر انتقال ویروس به نوزاد بهشدت افزایش مییابد. تبخال نوزادی میتواند منجر به عفونتهای سیستمیک شدید، آسیبهای مغزی و حتی مرگ نوزاد شود. پزشک با آگاهی از این موضوع، برای مادران مبتلا پروتکلهای پیشگیرانه دارویی تجویز کرده یا سزارین را پیشنهاد میدهد.
در مورد زگیل تناسلی، بزرگترین نگرانی تغییرات سلولی است. اگرچه زگیلهای ظاهری توسط تیپهای کمخطر (مانند ۶ و ۱۱) ایجاد میشوند و مستقیماً به سرطان تبدیل نمیشوند، اما فردی که به زگیل مبتلا شده، به احتمال زیاد در معرض تیپهای پرخطر (مانند ۱۶ و ۱۸) نیز قرار گرفته است. تیپهای پرخطر در صورت ماندگاری در دهانه رحم، باعث دیسپلازی و در نهایت سرطان سرویکس میشوند. به همین دلیل، پایش منظم اهمیت حیاتی دارد.
- عوارض عدم درمان تبخال: دردهای نوروپاتیک، انتقال به نوزاد، افزایش ریسک ابتلا به سایر بیماریهای مقاربتی به دلیل وجود زخم باز.
- عوارض عدم درمان زگیل: رشد فزاینده ضایعات، انسداد مجاری ادراری (در موارد نادر)، انتقال به شریک جنسی، و نیاز به درمانهای تهاجمیتر در آینده.
تفاوت در پروتکلهای درمانی و مدیریت بیماری
مهمترین پیامی که پزشک به بیمار منتقل میکند این است که هیچکدام از این دو ویروس به طور کامل از بدن ریشهکن نمیشوند. درمانها با هدف کنترل علائم، کاهش سرعت تکثیر ویروس و حذف بافتهای آسیبدیده انجام میشوند. مدیریت تبخال بر پایه داروهای سیستمیک است، در حالی که درمان زگیل بر مداخله فیزیکی تمرکز دارد. جدول زیر رویکردهای درمانی را مقایسه میکند:
| فاکتور درمانی | مدیریت تبخال تناسلی | مدیریت زگیل تناسلی |
|---|---|---|
| نوع درمان اصلی | داروهای ضد ویروس (خوراکی یا وریدی) | روشهای تخریب بافت (فیزیکی یا شیمیایی) |
| هدف از درمان | کوتاه کردن دوره زخم و جلوگیری از عود | حذف فیزیکی برجستگیها از سطح پوست |
| نیاز به بیحسی | ندارد (درمان دارویی است) | دارد (برای لیزر، کرایو یا جراحی) |
| درمان شریک جنسی | توصیه به بررسی در صورت وجود علائم | توصیه به معاینه دقیق برای یافتن ضایعات نهفته |
رویکردهای درمان دارویی برای تبخال
پزشک برای سرکوب فعالیت ویروس HSV، داروهای ضد ویروسی مانند آسیکلوویر (Acyclovir)، والاسیکلوویر یا فامسیکلوویر را تجویز میکند. این داروها اگر در مرحله پیشدرآمد (قبل از بروز تاول) مصرف شوند، میتوانند به طور کامل جلوی ظهور زخمها را بگیرند. برای بیمارانی که بیش از ۶ بار در سال دچار عود تبخال میشوند، پزشک دوز نگهدارنده روزانه را برای سرکوب مداوم ویروس (Suppressive Therapy) تجویز میکند.
روشهای حذف فیزیکی ضایعات زگیل
در برخی مراجعان مشاهده کردهام که انتخاب لیزر برای ضایعات وسیع و متراکم زگیل، نتایج بسیار درخشانی نسبت به درمانهای دارویی موضعی داشته است. پزشک بر اساس وسعت، تعداد و محل قرارگیری زگیلها یکی از روشهای کرایوتراپی (فریز کردن با نیتروژن مایع)، لیزر CO2، کوتر الکتریکی یا استفاده از محلولهای اسیدی (مانند تریکلرواستیک اسید – TCA) را انتخاب میکند. این روشها بافت غیرطبیعی را تخریب میکنند و سیستم ایمنی را برای مقابله با ویروسهای باقیمانده تحریک مینمایند.
نیاز به معاینه و تشخیص دقیق دارید؟
برای جلوگیری از عوارض احتمالی و انتخاب بهترین روش درمانی، ارزیابی حضوری توسط پزشک متخصص ضروری است. هماکنون میتوانید نوبت ویزیت خود را رزرو کنید.
چه زمانی باید به متخصص زنان یا اورولوژیست مراجعه کرد؟
مشاهده هرگونه تغییر غیرطبیعی در بافت تناسلی نیازمند ارزیابی پزشکی است، اما برخی علائم هشداردهنده (Red Flags) نیازمند مراجعه اورژانسی هستند. اگر تاولها باعث احتباس ادرار شدهاند (فرد به دلیل درد شدید نمیتواند ادرار کند)، ترشحات بدبو و چرکی از ضایعات خارج میشود، یا برجستگیها با سرعت بالایی در حال تکثیر و تغییر رنگ هستند، بیمار باید فوراً تحت معاینه قرار گیرد.
همچنین زنان باردار در صورت مشاهده هرگونه علامتی از تبخال یا زگیل باید بلافاصله پزشک زنان خود را مطلع کنند. تشخیص افتراقی دقیق توسط متخصص، نه تنها استرس بیمار را کاهش میدهد، بلکه از انتقال ناخواسته عفونت به شریک جنسی یا نوزاد جلوگیری میکند. خوددرمانی با کرمهای موجود در داروخانهها معمولاً باعث تحریک بیشتر بافت و تاخیر در روند تشخیص صحیح میشود.
سوالات متداول
1. آیا تبخال تناسلی میتواند به زگیل تبدیل شود؟
خیر. تبخال و زگیل تناسلی توسط دو خانواده ویروسی کاملاً متفاوت (HSV و HPV) ایجاد میشوند. از نظر بیولوژیکی غیرممکن است که یک ویروس به ویروس دیگری تبدیل شود. با این حال، فرد ممکن است به طور همزمان به هر دو ویروس مبتلا باشد.
2. کدام یک از این دو بیماری خطر سرطان دهانه رحم دارد؟
زگیل تناسلی. در حالی که تبخال تناسلی هیچ ارتباطی با سرطان ندارد، برخی از تیپهای پرخطر ویروس HPV (که عامل زگیل هستند) میتوانند باعث تغییرات سلولی و در نهایت سرطان دهانه رحم، واژن یا مقعد شوند.
3. آیا تبخال تناسلی همیشه با درد همراه است؟
بله، مرحله فعال تبخال تناسلی (زمانی که تاول و زخم وجود دارد) تقریباً همیشه با درد سوزشی، خارش شدید و التهاب همراه است. این یکی از بارزترین تفاوتهای آن با زگیل تناسلی است که معمولاً بدون درد است.
4. مدت زمان ماندگاری ویروس در بدن چقدر است؟
ویروس تبخال (HSV) برای همیشه در عقدههای عصبی بدن باقی میماند و دورههای عود دارد. اما ویروس HPV در بسیاری از افراد دارای سیستم ایمنی سالم، ظرف ۱ تا ۲ سال توسط بدن پاکسازی یا غیرفعال میشود.
5. آیا تبخال و زگیل تناسلی از طریق استخر منتقل میشوند؟
خیر. این ویروسها در خارج از بدن میزبان و در محیطهایی مانند آب استخر، جکوزی یا روی حوله بهسرعت از بین میروند. مسیر اصلی انتقال هر دو ویروس، تماس مستقیم پوست با پوست در حین رابطه جنسی است.
6. فرق تبخال تناسلی با عفونتهای قارچی چیست؟
عفونت قارچی با ترشحات پنیریشکل واژن، خارش شدید و قرمزی منتشر مشخص میشود و تاول یا زخم باز ایجاد نمیکند. تبخال باعث بروز تاولهای آبدار موضعی و زخمهای بسیار دردناک میشود.
7. آیا واکسن برای پیشگیری از هر دو بیماری وجود دارد؟
فقط برای زگیل تناسلی واکسن وجود دارد. واکسن گارداسیل (Gardasil) بهطور موثری از ابتلا به تیپهای اصلی ایجادکننده زگیل و سرطان پیشگیری میکند. تاکنون هیچ واکسن تاییدشدهای برای جلوگیری از تبخال تناسلی ساخته نشده است.
8. بهترین آزمایش برای تشخیص قطعی هر کدام چیست؟
برای تبخال تناسلی، تست PCR سواب از روی ترشحات زخم فعال دقیقترین روش است. برای زگیل تناسلی در زنان، انجام تست پاپاسمیر همراه با HPV Typing بهترین راه برای تشخیص حضور ویروس و ارزیابی سلامت دهانه رحم است.
منابع علمی